Orange Moon

 

1

 

This piano trio offers a wide range of compositions with melodic universes, a strong osmosis and a harmonic touch that is fortunately unexpected.

Through their composition we can hear influences from free-jazz (Paul Bley, Ornette Coleman) but also from composers such as Eric Satie or Philip Glass.

It is clear that these 3 musicians evolve in Europe in very different musical fields and that they use them to nourish the diversity of their improvisation or their intentions. The result is a distinctive trio sound.

They offer music where freedom has a great place.

First album OUT now on the label El Negocito Records

  • Hendrik Lasure (p)
  • Manolo Cabras (b)
  • Mathieu Calleja (d)
 

.

Concert in Werkplaats Walter

4th april 21 at 20h

werkplaats walter van lintstraat 43-45, 1070 Anderlecht

.

Press

.

Orange Moon à la Jazz Station

C’est avec le coeur assez lourd que Kostia Pace (directeur de la Jazz Station) présente le groupe de ce samedi soir. Les
conditions Covid ont encore évolué et contraignent le club à se passer du bar (financièrement, mais aussi en terme de
sociabilité, c’est un coup dur). Mais il faut faire vivre la culture et maintenir la musique live. Alors, la Jazz Station s’accroche. Et le public répond présent. La salle est en effet sold out (suivant les conditions imposées et dans le respect des règles sanitaires) pour honorer la sortie de l’album Orange Moon (El Negocito Records) de Manolo Cabras (cb), Hendrik Lasure (p) et Mathieu Calleja (dm). Les trois musiciens ont pris leur temps pour élaborer un répertoire qui n’appartient qu’à eux. Tout s’est fait régulièrement, posément, après des repas entre amis, histoire de créer une belle atmosphère. C’est sans doute pour cela qu’il émane de cette musique une sorte de confidence, de convivialité et d’apaisement. Tout est soyeux et vaporeux avec « Viscositeit », tandis que « Andante N°2 » démarre nerveusement pour aussitôt se faire plus paisible. Les notes se dispersent, le tempo ralenti, se détend. La respiration entre les trois instruments se régularise, se calme. Le trio distille des pièces courtes, des miniatures presque. Tout se joue en non-dit, à l’économie et laisse la place à l’élégie. « To The Teachers » est cependant plus vindicatif. Il y a quelque chose
de Monkien dans ce thème, en plus plus actuel (si tant est que Monk ne soit pas actuel (??!)). On y décèle une pointe de Paul Bley, de Keith Jarrett ou de Morton Feldman peut-être. La musique est très ouverte, presque abstraite, avant-gardiste en tout cas, mais très accessible. Le mélange des genres – parfois proches – est subtil et bien dosé. On ressent les points de vue de chacun des musiciens qui, selon qu’ils aient  écrit le thème ou non, apportent un relief particulier. Certaines mélodies rappellent lointainement Bill Evans mais sont vite évacuées pour laisser la place à quelque chose de plus dépouillé encore et dans un esprit plus contemporain. Hendrik Lasure éclabousse le thème d’un jeu ample et le drumming tachiste de Mathieu Calleja fait le reste.
Sur « Crystal Baby », un peu plus expérimental, Manolo rend aphone sa contrebasse, la fait grincer et gémir en frottant le bois et les cordes à mains nues ou du bout de l’archet. Les notes éparses de piano et de la batterie tentent de baliser un chemin. Et, étonnamment, tout le monde suit. Orange Moon aime les contradictions, les surprises, le non conventionnel (comme ce « Speedy Gonzales » nocturne et surtout ultra lent) et nous invite dans un voyage ouaté, magnétique, presque mystique. Le public, très attentif, semble hypnotisé. Il est aussi silencieux (et respectueux) que la musique est spirituelle et organique. On est en apesanteur, presque dans un coma blanc… Voilà une belle expérience collective qui rappellent les sensations que peuvent procurer la musique.
Kostia avait raison, les sentiments se révèlent plus intensément encore en live.

—————————————————————–

Herman te Loo, JazzFlits 346 p.7 (02/11/2020)

“Het houdt maar niet op met die eigenzinnige piano- trio’s uit België. Na het LAB Trio, De Beren Gieren, Lawaai en Donder krijgen we nu Orange Moon gepresenteerd. Het titelloze debuutalbum brengt twee jonge talenten en een routinier samen voor een verrassende staalkaart aan muziek. Pianist Hendrik Lasure kennen we van het duo SCHNTZL en ook drummer Mathieu Calleja valt in de categorie ‘jong talent’. Bassist Manolo Cabras heeft een indrukwekkend cv met namen als Toots Thielemans, Ben Sluijs, Erik Vermeulen en Manuel Hermia. Ze brengen hun muzikale kwaliteiten als collectief aan de man en de tracklist van het album laat composities van alle drie alsmede collectieve stukken zien. Lasure beschikt over een subliem, licht en klassiek aandoend toucher, waarmee hij soepel en nooit te nadrukkelijk voor de melodieën en akkoorden zorgt. Hij kan zich ook goed wegcijferen, en op de achtergrond behoedzaam het muzikale discours van kanttekeningen voorzien. Een goed voorbeeld is ‘Moulin le retour’ waar Cabras en vooral Calleja de vrije ruimte benutten voor een avontuurlijk muzikaal verhaal. Veel van de stukken zijn kalm, overdacht en rubato van aard, en hebben de elegantie van klassieke muziek. Daar waar het trio zich wel aan ritmiek en tempo waagt, komt de naam van Paul Bley bovendrijven, zoals in ‘To the teachers.”.

—————————————————————–

.

Jazz’halo © Bernard Lefèvre

.

Pianist Hendrik Lasure bekend van bij SCHNTZL in duo met Casper Van De Velde, in trio met Easy Pieces of nog met de zevenkoppige band Warm Bad, hield er daarnaast al enige tijd een eigenzinnig trio op na: Orange Moon. Dit pianotrio liet zich al in 2016 opmerken en vormt een hecht collectief met input van drie geïnspireerde improvisatiemeesters die elk ook nog individueel hun persoonlijkheid uitdrukken.

Voor ‘Viscositeit’ en ‘Compro’ tekent Hendrik Lasure uitgesproken minimalistisch en beeldend, terwijl ‘Andante N°2’, ‘To The Teachers’ en ‘Tin Tin’ het iets nerveuzer karakter uitdragen van bassist Manolo Cabras en zo ook drummer Mathieu Calleja in zijn eigen werk ‘Moulin Le Retour’ en ‘Crystal Baby’ subtiel en expressief zijn stempel drukt.

Alle muzikale trekjes van deze drie persoonlijkheden vallen helemaal in de plooi terwijl ze open en ook verder nog gezamenlijk improviseren in ‘Last Call’, ‘Propositions’, ‘Let’s Dance’ en ‘Caronte’.  De ingehouden en impressionistische klankkleur roept bij mij het Noorse trio van pianist/kunstenaar Svein Finnerud op. En ook bij Orange Moon raakt me het beeldend karakter van de muziek en de link naar de natuur, van fjorden tot de volle maan. Het nodigt uit tot een introspectief beleven.

Orange Moon is moderne triojazz die melodisch getriggerd, maar met een free jazz geladen spanningsboog, diep gevoelig raakt.

Laat je onderdompelen in het voor deze donkere dagen feeërieke spel van Lasure – Cabras – Calleja bij een oranje of volle maan. Voor de nieuwsgierigen: volle maan komt eraan op het eind van de volgende maanden en de supermaan op 27 april 2021!

© Bernard Lefèvre

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.